uświadamiając sobie, że nie mam wszystkiego w dupie odkryłam dramat. jednocześnie zastanawiałam się jakim cudem można nie rozmawiać z własnym ojcem prawie rok. no jak? ! jeszcze niedawno biegałam za nim do lasu , żeby jakies durne sarny dokarmić. czuję się zatem dziwnie. czy pewne wydarzenia z przeszłości zrobiły ze mnie obojętnego człowieka? możliwe. nie mówię, że nie. to straszne
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz